eabrownme
New member
Həmin gün Şəkidə idim. Bacımın toyu idi, ailəvi səs-küy, qohumlar, tanışlar. Mən şəhərdən – Bakıdan – getmişdim, bir az da kömək edim deyə. Toy gözəl keçdi, rəngarəng, bol yemək, bol musiqi. Amma səhərisi gün hamı dağıldı, mən qaldım bacımın evində bir gecəlik. Axşam yeməyi yedik, söhbət etdik, sonra hər kəs yatmağa getdi. Mən isə yata bilmirdim. Səbəb? Yad yer, yad çarpayı, düşüncələr. Başımda iş, maaş, qızımın məktəb xərcləri. Elə bil bu fikirlər məni izləyirdi hər yerə. Bacımın evində də.
Saat gecənin biri idi. Qalxdım, mətbəxə keçdim, su içdim. Bacımın həyat yoldaşı otaqda noutbuk açmışdı, işləyirdi. Mənə baxıb dedi: “Nə yatırsan?” Dedi: “Gəl otur, vaxt keçir.” Oturdum. Noutbukda oyun idi. mostbet yükle yazırdı ekranda. “Bu nədi?” soruşdum. “Casino,” dedi, gülümsədi. “Sən oynayırsan?” “Hərdən. Uduram da, uduzuram da. Boş şeydi.” Marağım artdı. “Sənə bir az pul ver, oyna,” dedi. “Yox,” dedim. “Özüm bilərəm.” Depozit etdim 25 manat. Öz telefonumdan mostbet yükle axtarışı yazdım, proqramı yüklədim. Qeydiyyat, nömrə, kod. İlk dəfə idi. Qayıncam yanımda oturub baxırdı, hərdən “yox, belə olmur, belə et” deyirdi.
“Aviator” oynamağa başladıq. Qayıncam dedi: “Ən yaxşısı budur.” Qoydum 2 manat, 1.5x-də çıxdım – 1 manat qazanc. Gülüşdük. Qoydum 5 manat, 2x-də çıxdım – 5 qazanc. Qayıncam dedi: “Cəsarətli ol. 5x gözlə.” Mən qorxdum. Amma o dedi: “Qoy mən edim.” Özü qoydu 10 manat, 4x gözlədi, çıxdı – 40 manat qazandı. Gözlərim böyüdü. “Bu haradandı?” dedim. O güldü. “Şans, qardaş. Şans.”
Bir saat ərzində balansımız 180 manat oldu. Qayıncam dedi: “Artıq bəsdir. Yarısını çıxart.” 90 manatı kartıma köçürdüm. Qalan 90 ilə oynamaq qərarına gəldim. Bu dəfə mən tək. Qayıncam yatmağa getdi. Mən qaldım mətbəxdə, səssizlik. mostbet yükle etdiyim proqram açıq idi. Oynadım “Sweet Bonanza”nı. Free spins düşdü – 70 manat. Balans 160. Yenə free spins – 45 manat. Balans 205. Gecənin üçü idi. Bacımın evi sakit, Şəki dağları qarşıda qaraldı. Mən oturmuşam, bir stəkan çay, telefon, rəqəmlər.
Dördüncü saatda balans 340 manata çatdı. Sonra bir raundda uduzdum 50 manat. 290 qaldı. “Dayan,” dedim öz-özümə. “Dayan, kifayətdir.” Düyməni basdım, 250 manatı köçürdüm. 40 qaldı. Onu da oynadım, uduzdum. Gülümsədim. Telefonu yerə qoydum, pəncərədən bayıra baxdım. Şəki gecəsi sakit, ulduzlar aydın. Düşündüm: “Bakıda olsaydım, bu pul nəyə bəs edərdi?” Ayın kirayəsini ödəməyə, qızıma çanta almağa, bir də bir az ərzaq. Təşəkkür etdim bacımın ərinə. Sabah səhər ona dedim: “Qardaş, o gecə nə etdik?” O güldü. “Yaxşı şey,” dedi. “Amma təkrar etmə.”
Bakıya qayıdanda yolda düşündüm. mostbet yükle düyməsi mənə nə verdi? Pul? 340 manat. Bəs daha nə? Hiss – gecəyarısı Şəkidə, bacımın mətbəxində, qayıncamın yanında, təyyarənin uçuşunu izləyərkən hiss etdiyim həyəcan. Uzun müddət belə hiss etməmişdim. Amma ən vacibi – mən dayanmağı bacardım. 250 çıxartdım, qalanını itirdim, amma üzülmədim. Çünki bildim ki, həddimi bilirəm.
O gündən bir ay keçdi. Proqram hələ də telefonumdadır. Açmışam, baxmışam, amma pul qoymamışam. Niyə? Çünki bilirəm ki, o gecə xüsusi idi. Şəki, bacımın toyu, qayıncamın məsləhətləri, dağların qarşısındakı o səssizlik. O atmosfer təkrarlanmaz. Mən o atmosferi uduşla bir yerdə qazandım. İndi nə vaxt Şəkiyə yolum düşsə, həmin gecəni xatırlayıram. Gülürəm. Bacımın əri də hələ də oynayır, amma mən ona qoşulmuram. O soruşur: “Niyə oynamırsan?” Mən deyirəm: “Mənim uduşum bəs edər.”
Doğrudan da bəs edər. 340 manat mənim üçün böyük pul deyil. Amma xatirə böyükdür. İlk dəfə qumar oynadığım, qazandığım, və dayanmağı bacardığım gecə. mostbet yükle etməsəydim, bu xatirə olmazdı. Amma etdim. Və peşman deyiləm. İndi işdə həmkarlar danışanda ki, “kim necə pul qazanır”, mən susuram. Nə deyim? Deyim ki, bir gecə Şəkidə qayıncamın yanında 340 manat qazandım? İnanmazlar. Və inanmaları da vacib deyil. Vacib olan mənim bilməyimdir – bəzən şans qapını döymür, o, telefonun ekranında görünür. Onu görmək lazımdır. Mən gördüm. O gecə. Şəkidə. Saat üçdə. Bir stəkan soyuq çayla. Və o an mənə bəs edirdi. Hələ də edir.
Saat gecənin biri idi. Qalxdım, mətbəxə keçdim, su içdim. Bacımın həyat yoldaşı otaqda noutbuk açmışdı, işləyirdi. Mənə baxıb dedi: “Nə yatırsan?” Dedi: “Gəl otur, vaxt keçir.” Oturdum. Noutbukda oyun idi. mostbet yükle yazırdı ekranda. “Bu nədi?” soruşdum. “Casino,” dedi, gülümsədi. “Sən oynayırsan?” “Hərdən. Uduram da, uduzuram da. Boş şeydi.” Marağım artdı. “Sənə bir az pul ver, oyna,” dedi. “Yox,” dedim. “Özüm bilərəm.” Depozit etdim 25 manat. Öz telefonumdan mostbet yükle axtarışı yazdım, proqramı yüklədim. Qeydiyyat, nömrə, kod. İlk dəfə idi. Qayıncam yanımda oturub baxırdı, hərdən “yox, belə olmur, belə et” deyirdi.
“Aviator” oynamağa başladıq. Qayıncam dedi: “Ən yaxşısı budur.” Qoydum 2 manat, 1.5x-də çıxdım – 1 manat qazanc. Gülüşdük. Qoydum 5 manat, 2x-də çıxdım – 5 qazanc. Qayıncam dedi: “Cəsarətli ol. 5x gözlə.” Mən qorxdum. Amma o dedi: “Qoy mən edim.” Özü qoydu 10 manat, 4x gözlədi, çıxdı – 40 manat qazandı. Gözlərim böyüdü. “Bu haradandı?” dedim. O güldü. “Şans, qardaş. Şans.”
Bir saat ərzində balansımız 180 manat oldu. Qayıncam dedi: “Artıq bəsdir. Yarısını çıxart.” 90 manatı kartıma köçürdüm. Qalan 90 ilə oynamaq qərarına gəldim. Bu dəfə mən tək. Qayıncam yatmağa getdi. Mən qaldım mətbəxdə, səssizlik. mostbet yükle etdiyim proqram açıq idi. Oynadım “Sweet Bonanza”nı. Free spins düşdü – 70 manat. Balans 160. Yenə free spins – 45 manat. Balans 205. Gecənin üçü idi. Bacımın evi sakit, Şəki dağları qarşıda qaraldı. Mən oturmuşam, bir stəkan çay, telefon, rəqəmlər.
Dördüncü saatda balans 340 manata çatdı. Sonra bir raundda uduzdum 50 manat. 290 qaldı. “Dayan,” dedim öz-özümə. “Dayan, kifayətdir.” Düyməni basdım, 250 manatı köçürdüm. 40 qaldı. Onu da oynadım, uduzdum. Gülümsədim. Telefonu yerə qoydum, pəncərədən bayıra baxdım. Şəki gecəsi sakit, ulduzlar aydın. Düşündüm: “Bakıda olsaydım, bu pul nəyə bəs edərdi?” Ayın kirayəsini ödəməyə, qızıma çanta almağa, bir də bir az ərzaq. Təşəkkür etdim bacımın ərinə. Sabah səhər ona dedim: “Qardaş, o gecə nə etdik?” O güldü. “Yaxşı şey,” dedi. “Amma təkrar etmə.”
Bakıya qayıdanda yolda düşündüm. mostbet yükle düyməsi mənə nə verdi? Pul? 340 manat. Bəs daha nə? Hiss – gecəyarısı Şəkidə, bacımın mətbəxində, qayıncamın yanında, təyyarənin uçuşunu izləyərkən hiss etdiyim həyəcan. Uzun müddət belə hiss etməmişdim. Amma ən vacibi – mən dayanmağı bacardım. 250 çıxartdım, qalanını itirdim, amma üzülmədim. Çünki bildim ki, həddimi bilirəm.
O gündən bir ay keçdi. Proqram hələ də telefonumdadır. Açmışam, baxmışam, amma pul qoymamışam. Niyə? Çünki bilirəm ki, o gecə xüsusi idi. Şəki, bacımın toyu, qayıncamın məsləhətləri, dağların qarşısındakı o səssizlik. O atmosfer təkrarlanmaz. Mən o atmosferi uduşla bir yerdə qazandım. İndi nə vaxt Şəkiyə yolum düşsə, həmin gecəni xatırlayıram. Gülürəm. Bacımın əri də hələ də oynayır, amma mən ona qoşulmuram. O soruşur: “Niyə oynamırsan?” Mən deyirəm: “Mənim uduşum bəs edər.”
Doğrudan da bəs edər. 340 manat mənim üçün böyük pul deyil. Amma xatirə böyükdür. İlk dəfə qumar oynadığım, qazandığım, və dayanmağı bacardığım gecə. mostbet yükle etməsəydim, bu xatirə olmazdı. Amma etdim. Və peşman deyiləm. İndi işdə həmkarlar danışanda ki, “kim necə pul qazanır”, mən susuram. Nə deyim? Deyim ki, bir gecə Şəkidə qayıncamın yanında 340 manat qazandım? İnanmazlar. Və inanmaları da vacib deyil. Vacib olan mənim bilməyimdir – bəzən şans qapını döymür, o, telefonun ekranında görünür. Onu görmək lazımdır. Mən gördüm. O gecə. Şəkidə. Saat üçdə. Bir stəkan soyuq çayla. Və o an mənə bəs edirdi. Hələ də edir.