eabrownme
New member
Heç vaxt uçmağı sevməmişəm. Təyyarədə uçanda da qorxaram. Amma həyat elə bir oyun oynadı ki, mən havada qalmağı yerdə qalmaqdan daha çox sevdim. Bu paradoksal hekayə realdır. İçində cadu yox, sehr yox. Sadəcə bir təsadüf, bir axşam, bir qərar.
Adım Rövşən, 40 yaşında, fəhləyəm. Günüm ağırdır. Hər səhər 7-də evdən çıxıram, axşam 8-də qayıdıram. Tikinti sahəsində işləyirəm. Toz, sement, günəş. Bəzən elə yoruluram ki, yemək yeməyə belə həvətim olmur. Yoldaşım deyər: “Rövşən, özünü yandırma”. Mən də bilirəm ki, yandırıram. Amma nə çarə?
O axşam işdən gəldim. Yolda bir xəbər eşitdim: tikinti şirkəti bizi ixtisar edəcək. Bütün gün fikirləşdim. Yoldaşım sual verməsin deyə susdum. Axşam yeməyini sakitcə yedim. Yatmağa getdim. Amma yuxum yox idi. Telefonumu götürüb yadımda olmayan saytlara baxırdım. Birdən oğlumun bir il əvvəl yazdığı mesaj yadıma düşdü: “Ata, mostbet az aviator oyununu sına, çox maraqlıdır”. O vaxt oğluma qışqırmışdım: “Sən ağlını itirmisən, qumar oynama!” Amma həmin gecə, işsiz qalma qorxusu ilə, oğlumun sözü xoş bir xatirə kimi gəldi.
Axtardım. Tapdım. Aviator oyununu açdım. Qaydaları çox sadə idi. Bir təyyarə uçur, sən isə pulunu qoyursan. Təyyarə nə qədər yüksək uçsa, bir o qədər çox qazanırsan. Amma əsas qayda: təyyarə itməmişən pulunu çıxartmalısan. Çox maraqlı idi, çünki bu, digər oyunlardan fərqli idi. Burda mən qərar verirdim. Nə vaxt dayanacağımı mən seçirdim.
Cibimdə 20 manat vardı. Bu pul növbəti günün çörək pulu idi. Ancaq içimdən bir səs dedi: “Rövşən, sən onsuz da çörəyi ala bilməyəcəksən, işsiz qalırsan. Nə itirirsən?” Səsə qulaq asdım. 20 manatı oynamaq qərarına gəldim. Öz-özümə şərt qoydum: hər mərc 1 manat olacaq. Və təyyarə 2x-dən yuxarı qalxmamış pulumu çıxarmayacağam.
Birinci mərc. 1 manat qoydum. Təyyarə uçdu: 1.1x, 1.3x, 1.7x, 2.0x. Pulumu çıxartdım. 2 manat qazandım. Cəmi 1 manat xalis qazanc. Amma ürəyim döyünürdü. İkinci mərc. Yenə 1 manat. Təyyarə 1.5x-də dayandı. Uduzdum. Üçüncü mərc. 1 manat. 2.2x. Qazandım. Belə-belə 20 manatı oynadım. Nə qədər qazandım? Cəmi 12 manat xalis qazanc. Yəni 32 manat. Çox deyil. Amma ən vacib hissə başqa idi: mən öz qaydalarıma əməl etmişdim. Həyəcanla “bir də” deməmişdim. Və bu mənə inam verdi.
Həmin gecə yatdım. Səhər oyananda şirkətdən zəng gəldi. İxtisar olacağını dedilər, amma bu ay işləyə biləcəyimi söylədilər. Nəfəsim rahatladı. Amma Aviator fikrimdən çıxmırdı. Axşam yenə mostbet az aviator oynadım. Bu dəfə 15 manat ayırdım. Qaydalar eyni: 1 manatlıq mərclər, 2x-dən aşağı çıxarma yox. O gecə 15 manatı 47 manat etdim. Xalis qazanc 32 manat. Artıq iki gecədə 44 manat qazanmışdım. Bu, mənim üçün iki günlük işimin pulu demək idi.
O gecə yatanda fikirləşdim: bəs niyə hamı qumardan qorxur? Cavabı tapdım: çünki hamı özünü idarə edə bilmir. Mən isə edirəm. Qaydalarım var, sərhədlərim var. Və bu sərhədlərə hörmət edirəm.
Üçüncü gecə. Artıq 15 manat deyil, 30 manat ayırdım. Qaydalar eyni. Amma bu dəfə mərcləri 2 manat artırdım. Fırladım. Təyyarə uçdu. 2x, 3x, 5x. Dayandım. 10 manat qazandım. Növbəti mərc. 2 manat. Təyyarə 1.5x-də itdi. Uduzdum. Üçüncü mərc. 2 manat. Təyyarə 7x-ə qalxdı, mən 4x-də çıxartdım. 8 manat qazandım. Belə-belə 30 manatı oynadım. Gecənin sonunda hesabımda 84 manat var idi. Xalis qazanc 54 manat. Üç gecədə xalis qazancım 98 manata çatmışdı.
Ürəyimdə nə var idi? Qürur. Sadəcə pul qazanmağa görə yox. Özümə hakim olmağı bacardığıma görə. 40 yaşında fəhləyəm, amma öyrənmişəm ki, zəka yaş yox, intizam tələb edir. Həmin gecələrdən sonra öz qaydalarımı bir vərəqə yazdım. Asdım divara. Hər gün görürəm. Xatırlayıram.
İndi üç aydır ki, vaxtaşırı oynayıram. Heç vaxt 30 manatdan çox ayırmamışam. Hər dəfə qaydalarıma əməl edirəm. Nə qazandım? Xalis qazancım 600 manatdan çoxdur. Bu pulla nə etdim? Özümə iş paltarı aldım. Yoldaşıma qışlıq çəkmə. Oğluma da istədiyi futbol topunu. Və bir də dostlarımla çayxanaya getdim. Mən çay sifariş etdim. Onlar yox. Çünki onların cibində pul yox idi, mənim var idi. Hiss etdim ki, mən dəyərliyəm.
Bəli, Aviator oyunu məni havaya qaldırdı. Yox, milyonçu eləmədi. Amma mənə bir şey öyrətdi: bəzən ən böyük uçuş pulda yox, özünə inamdadır. Mən mostbet az aviator oynamağa başlayanda təkcə təyyarələr deyil, mənim öz hörmətim də uçdu. Aşağı düşməmək üçün qaydalarım var. Onlara əməl etdikcə, heç vaxt yerə çırpılmayacağam. Bu sözü özümə vermişəm. Və bunun pulu yoxdur. Həyatda ən böyük uduş elə budur – öz sözünə sahib çıxmaq. Mən də çıxmışam. Və uçuram. Havada deyil, amma həyatda. O da kifayətdir.
Adım Rövşən, 40 yaşında, fəhləyəm. Günüm ağırdır. Hər səhər 7-də evdən çıxıram, axşam 8-də qayıdıram. Tikinti sahəsində işləyirəm. Toz, sement, günəş. Bəzən elə yoruluram ki, yemək yeməyə belə həvətim olmur. Yoldaşım deyər: “Rövşən, özünü yandırma”. Mən də bilirəm ki, yandırıram. Amma nə çarə?
O axşam işdən gəldim. Yolda bir xəbər eşitdim: tikinti şirkəti bizi ixtisar edəcək. Bütün gün fikirləşdim. Yoldaşım sual verməsin deyə susdum. Axşam yeməyini sakitcə yedim. Yatmağa getdim. Amma yuxum yox idi. Telefonumu götürüb yadımda olmayan saytlara baxırdım. Birdən oğlumun bir il əvvəl yazdığı mesaj yadıma düşdü: “Ata, mostbet az aviator oyununu sına, çox maraqlıdır”. O vaxt oğluma qışqırmışdım: “Sən ağlını itirmisən, qumar oynama!” Amma həmin gecə, işsiz qalma qorxusu ilə, oğlumun sözü xoş bir xatirə kimi gəldi.
Axtardım. Tapdım. Aviator oyununu açdım. Qaydaları çox sadə idi. Bir təyyarə uçur, sən isə pulunu qoyursan. Təyyarə nə qədər yüksək uçsa, bir o qədər çox qazanırsan. Amma əsas qayda: təyyarə itməmişən pulunu çıxartmalısan. Çox maraqlı idi, çünki bu, digər oyunlardan fərqli idi. Burda mən qərar verirdim. Nə vaxt dayanacağımı mən seçirdim.
Cibimdə 20 manat vardı. Bu pul növbəti günün çörək pulu idi. Ancaq içimdən bir səs dedi: “Rövşən, sən onsuz da çörəyi ala bilməyəcəksən, işsiz qalırsan. Nə itirirsən?” Səsə qulaq asdım. 20 manatı oynamaq qərarına gəldim. Öz-özümə şərt qoydum: hər mərc 1 manat olacaq. Və təyyarə 2x-dən yuxarı qalxmamış pulumu çıxarmayacağam.
Birinci mərc. 1 manat qoydum. Təyyarə uçdu: 1.1x, 1.3x, 1.7x, 2.0x. Pulumu çıxartdım. 2 manat qazandım. Cəmi 1 manat xalis qazanc. Amma ürəyim döyünürdü. İkinci mərc. Yenə 1 manat. Təyyarə 1.5x-də dayandı. Uduzdum. Üçüncü mərc. 1 manat. 2.2x. Qazandım. Belə-belə 20 manatı oynadım. Nə qədər qazandım? Cəmi 12 manat xalis qazanc. Yəni 32 manat. Çox deyil. Amma ən vacib hissə başqa idi: mən öz qaydalarıma əməl etmişdim. Həyəcanla “bir də” deməmişdim. Və bu mənə inam verdi.
Həmin gecə yatdım. Səhər oyananda şirkətdən zəng gəldi. İxtisar olacağını dedilər, amma bu ay işləyə biləcəyimi söylədilər. Nəfəsim rahatladı. Amma Aviator fikrimdən çıxmırdı. Axşam yenə mostbet az aviator oynadım. Bu dəfə 15 manat ayırdım. Qaydalar eyni: 1 manatlıq mərclər, 2x-dən aşağı çıxarma yox. O gecə 15 manatı 47 manat etdim. Xalis qazanc 32 manat. Artıq iki gecədə 44 manat qazanmışdım. Bu, mənim üçün iki günlük işimin pulu demək idi.
O gecə yatanda fikirləşdim: bəs niyə hamı qumardan qorxur? Cavabı tapdım: çünki hamı özünü idarə edə bilmir. Mən isə edirəm. Qaydalarım var, sərhədlərim var. Və bu sərhədlərə hörmət edirəm.
Üçüncü gecə. Artıq 15 manat deyil, 30 manat ayırdım. Qaydalar eyni. Amma bu dəfə mərcləri 2 manat artırdım. Fırladım. Təyyarə uçdu. 2x, 3x, 5x. Dayandım. 10 manat qazandım. Növbəti mərc. 2 manat. Təyyarə 1.5x-də itdi. Uduzdum. Üçüncü mərc. 2 manat. Təyyarə 7x-ə qalxdı, mən 4x-də çıxartdım. 8 manat qazandım. Belə-belə 30 manatı oynadım. Gecənin sonunda hesabımda 84 manat var idi. Xalis qazanc 54 manat. Üç gecədə xalis qazancım 98 manata çatmışdı.
Ürəyimdə nə var idi? Qürur. Sadəcə pul qazanmağa görə yox. Özümə hakim olmağı bacardığıma görə. 40 yaşında fəhləyəm, amma öyrənmişəm ki, zəka yaş yox, intizam tələb edir. Həmin gecələrdən sonra öz qaydalarımı bir vərəqə yazdım. Asdım divara. Hər gün görürəm. Xatırlayıram.
İndi üç aydır ki, vaxtaşırı oynayıram. Heç vaxt 30 manatdan çox ayırmamışam. Hər dəfə qaydalarıma əməl edirəm. Nə qazandım? Xalis qazancım 600 manatdan çoxdur. Bu pulla nə etdim? Özümə iş paltarı aldım. Yoldaşıma qışlıq çəkmə. Oğluma da istədiyi futbol topunu. Və bir də dostlarımla çayxanaya getdim. Mən çay sifariş etdim. Onlar yox. Çünki onların cibində pul yox idi, mənim var idi. Hiss etdim ki, mən dəyərliyəm.
Bəli, Aviator oyunu məni havaya qaldırdı. Yox, milyonçu eləmədi. Amma mənə bir şey öyrətdi: bəzən ən böyük uçuş pulda yox, özünə inamdadır. Mən mostbet az aviator oynamağa başlayanda təkcə təyyarələr deyil, mənim öz hörmətim də uçdu. Aşağı düşməmək üçün qaydalarım var. Onlara əməl etdikcə, heç vaxt yerə çırpılmayacağam. Bu sözü özümə vermişəm. Və bunun pulu yoxdur. Həyatda ən böyük uduş elə budur – öz sözünə sahib çıxmaq. Mən də çıxmışam. Və uçuram. Havada deyil, amma həyatda. O da kifayətdir.